ارواح هیتلر

ارواح هیتلر

اشاره: آنچه می‌خوانید، یادداشتی است که حدود یک سال پیش نوشته شده است. مناسبت بازنشر آن، فریادهای جنگ‌طلبانه‌ای است که این روزها از پشت تریبون‌های قدرت در این‌سوی و آن‌سویِ جهان شنیده می‌شود و این یادداشت، مقدمه‌ای است بر نوشتاری دیگر که در روزهای آینده منتشر خواهم کرد.

آنگونه که تاریخ گزارش می‌دهد، آدولف هیتلر، رهبر آلمان نازی، در شامگاه سی‌ام آوریل ۱۹۴۵ با شلیک گلوله‌ای به زندگی خود پایان داد و به خواسته‌ی خودش جسدش سوزانده شد اما آنچه تاریخ به آن نمی‌پردازد روح این اسطوره نژادپرستی است که هرگز از بین نرفت و پس از مرگش در روح انسان‌های بسیارِ دیگری حلول کرد و تا هنوز هم به شکل ویروسی در حال تکثیر است. البته که خود هیتلر هم آن را از گذشتگانش میراث داشت و با خلاقیت خود توانست جهان را با روحش تحت تاثیر قرار دهد.
آنچه هیتلر از خود به یادگار گذاشت، آمیزه‌ای بود از نژادپرستی، تعصب و نفرت؛ ترکیبی که در همین جهان امروز در دیکتاتورهایی مانند ترامپ، کیم جونگ اون، بشار اسد و جریان‌های افراطی چون داعش، سفیدپوست‌های نژادپرست آمریکایی و بوداییان افراطی میانمار به وضوح دیده می‌شود اما روح هیتلر بزرگ‌تر از آن است که تنها در این‌ها خلاصه شود. هزاران و شاید میلیون‌ها انسان دیگر نیز هستند که اگرچه نشان ملموسی از تفکر نژادپرستی در آن‌ها نیست اما روح خاموشی دارند که هر لحظه با روشن شدن می‌تواند فاجعه بیافریند.
این روح چندان هم از ما دور نیست. کمی به اطرافمان یا اصلاً خودمان نگاه کنیم. هیتلر را نمی‌بینیم؟ اگر جواب منفی است، سعی کنید کمی با اطرافیان‌تان درباره نژاد و ملیت بحث کنید؛ هیتلر را پیدا می‌کنید. آنجا که عرب را به شیرِ شتر خوردن مسخره می‌کنند، آنجا که لهجه داشتن آدمی استهزا می‌شود، هیتلر همانجاست.
سخت باید مراقب این روح در خودمان و دیگران باشیم که اگر زود از درون خود دورش نکنیم، دیر نیست زمانی که فرمان جنگ جهانی دیگری از سوی یکی از همین ارواح هیتلر صادر شود.

بدون دیدگاه

ارسال دیدگاه

اجرا شده توسط: همیار وردپرس